Pytania i odpowiedzi > Jakie typy dokumentów PDF obsługuje eTeczka eFOB?

Drukuj

Jakie typy dokumentów PDF obsługuje eTeczka eFOB?

Obsługiwane typy dokumentów PDF

System Symfonia eTeczka pracownika został zaprojektowany z myślą o pracy na dokumentach w formacie PDF, który jest dziś standardem w prowadzeniu dokumentacji kadrowej i biznesowej.

 

Nasz system obsługuje wszystkie najważniejsze standardy PDF, w tym:

PDF (ISO 32000) – standardowy format plików PDF,

PDF/A (ISO 19005) – wersja archiwizacyjna, zapewniająca długoterminową czytelność dokumentów,

PDF/UA (ISO 14289) – wersja ułatwiająca dostęp osobom z niepełnosprawnościami,

PDF z podpisem elektronicznym (ISO 32000 + ISO 32000-2) – umożliwiający pełną zgodność z wymogami prawnymi,

PDF/X (ISO 15930) – przeznaczony dla wymiany danych w poligrafii i druku,

PDF/E (ISO 24517) – używany w inżynierii i projektowaniu technicznym.

 

Dla wszystkich powyższych formatów system eFOB umożliwia przesyłanie, przechowywanie oraz podgląd plików.

Obecnie oferujemy także możliwość generowania dokumentów w formacie PDF (ISO 32000) oraz PDF z podpisem elektronicznym (ISO 32000 + ISO 32000-2).

 

Szczegóły dot. obsługiwanych typów dokumentów PDF

Jak sprawdzić typ dokumentu PDF?

1.Sprawdzanie w Adobe Acrobat Reader

Najprostszym i najpewniejszym sposobem jest użycie programu Adobe Acrobat Reader. Samo otwarcie pliku w przeglądarce internetowej (np. Chrome czy Edge) nie pokaże nam, z jaką wersją mamy do czynienia.

PDF ogólnie

Otwórz plik w Acrobat Readerze, przejdź do Plik > Właściwości dokumentu,

W sekcji Zaawansowane, w pozycji Wersja PDF będzie widoczna informacje o jego wersji.

PDF/A (archiwizacyjny)

Po otwarciu pliku PDF/A w Acrobat Reader, u góry okna automatycznie pojawia się pasek z komunikatem, np.: „Ten plik deklaruje zgodność ze standardem PDF/A”.

2.Inne typy PDF

W przypadku standardowego PDF (ISO 32000) czy wersji specjalistycznych, takich jak PDF/X (druk), PDF/E (inżynieria) czy PDF z podpisem elektronicznym, Acrobat Reader zwykle nie pokazuje paska informacyjnego, ale szczegóły można sprawdzić w metadanych dokumentu (zakładka Właściwości dokumentu).

 

PDF/A

PDF/A to specjalny wariant formatu PDF przeznaczony do długoterminowej archiwizacji dokumentów. W odróżnieniu od zwykłego PDF:

Wszystkie czcionki muszą być osadzone w pliku, żeby dokument wyglądał tak samo w przyszłości.

Nie wolno używać dynamicznych treści – np. skryptów, multimediów, formularzy wymagających aktywnego połączenia z siecią.

Muszą być poprawnie zdefiniowane kolory i metadane, aby dokument był w pełni samodzielny i niezależny od zewnętrznych zasobów.

Standard wymusza zachowanie stałego wyglądu dokumentu niezależnie od systemu czy oprogramowania.

 

PDF/UA

PDF/UA to wariant PDF przeznaczony do dostępności cyfrowej (Universal Accessibility), aby dokumenty były używalne dla osób z niepełnosprawnościami. W odróżnieniu od zwykłego PDF:

Dokument musi zawierać pełną strukturę logiczną (nagłówki, paragrafy, tabele), aby czytniki ekranowe mogły odczytać treść w odpowiedniej kolejności.

Wszystkie obrazy muszą mieć alternatywny tekst (alt text), który opisuje zawartość wizualną.

Kolory i kontrasty muszą być zgodne z wytycznymi dostępności, aby dokument był czytelny dla osób słabowidzących.

Formularze i interaktywne elementy muszą być oznaczone tak, aby można je było w pełni obsługiwać przy użyciu technologii wspomagających.

 

PDF z podpisami

PDF (Portable Document Format) to najczęściej używany format dokumentów elektronicznych. Jedną z jego kluczowych funkcjonalności, szczególnie w zastosowaniach biznesowych i prawnych, jest możliwość dodawania podpisów cyfrowych. Dzięki nim dokument może być nie tylko odczytywany, ale również prawnie wiążący – tak jak tradycyjny podpis odręczny.

 

Podstawa techniczna

Standardem opisującym podpisy w plikach PDF jest ISO 32000 (oraz nowszy ISO 32000-2).

Podpis cyfrowy w PDF wykorzystuje kryptografię asymetryczną – dokument zostaje powiązany z certyfikatem użytkownika wydanym przez zaufany urząd certyfikacji (CA).

Integralność dokumentu jest zapewniona dzięki obliczaniu sumy kontrolnej (hash), która zostaje zaszyfrowana kluczem prywatnym podpisującego.